Bunkerbreien in de Nieuwe Hollandse Waterlinie

Brabants Erfgoed verhalen - Bunkerbreien in de Nieuwe Hollandse Waterlinie - Hannie Visser-Kieboom
Bron: Hannie Visser-Kieboom

Verhaal: Hannie Visser-Kieboom
“Meer dan tien jaar geleden droomde ik van een mooi evenement langs de bunkers van de Nieuwe Hollandse Waterlinie langs de Zevenbansche Boezem in Sleeuwijk. Met muziek, gedichten, theater en meer. Het bleef lang een droom, tot 2012 toen ineens het idee van het bunker breien werd geboren, als onderdeel van het eerste Liniepadfestival. De befaamde kunstenaar Christo pakte gebouwen in, wildbreien in de openbare ruimte kwam op. Zo werd het idee geboren om een bunker van de Nieuwe Hollandse Waterlinie met breiwerk te bekleden en van een warm jasje te voorzien. Als Jan Soldaat werd opgeroepen om de wapenrok aan te trekken, restte de thuisblijvende vrouwen immers niets dan lijdzaam af te wachten. De tijd werd gedood met breien van warme sokken, truien en sjaals voor de soldaten. Ter herinnering aan die tijd, werden zo tijdens het Liniepad festival opnieuw de breinaalden ter hand genomen. Deze keer om een saaie bunker van een kleurrijk jasje te voorzien en zo de leefomgeving een beetje vrolijker te maken. Juist in dat jaar was ook het Liniepad, een wandelpad vanaf Fort Bakkerskil tot Slot Loevestein gereed gekomen. Het lukte ook om veel mensen enthousiast te maken en mee te breien. Van kleine lapjes tot hele dekens. En tijdens het eerste Liniepadfestival nodigden we mensen uit om ons te helpen en mee te breien, zodat de bunker helemaal bedekt zou worden met breiwerk. Het was een heidens karwei, want hoe hang je al dat breiwerk netjes langs de bunker? Met een paar sterke mannen lukte dat en zo werd de bunker, compleet met een ontwerp van Stephanie van Wendel de Joode van een van de molens langs het Liniepad een mooi blikvanger. Thans droom ik weer over de bunkers van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Ze maken kans om samen met de forten in 2019 te worden uitgeroepen tot Werelderfgoed. En wie kan er nu zeggen dat zij mee mocht breien aan dat bijna Werelderfgoed? Zelfs het eerste Brabantse Werelderfgoed!”